[คังจุนซัง คิมฮเยนา]
[ความน่าจะเป็นของความเป็นบิดา : 99.9%]
เธอรู้อยู่แล้วถึงได้ย้ายเข้ามา
เธอรู้ว่าตัวเองเป็นลูกของพ่อเยซอ
[ความน่าจะเป็นของความเป็นบิดา : 99.9%]
ห้องที่หรูหรานี้...
แม่ฉันอาจได้เป็นเจ้าของก็ได้
แม่ฉัน
ไม่เคยได้ใส่สร้อยคอที่แพงเกินพันวอนเลย
ขอโทษนะคะ
ที่เข้ามาโดยไม่ได้รับอนุญาต
หนูสงสัยน่ะค่ะ
คิดว่าจะเข้ามาแค่เดี๋ยวเดียว แต่ว่ามันสวยมาก...
หนูรู้ว่าทำแบบนี้มันไม่ดี
สงสัยหนูจะเสียสติไปน่ะค่ะ
ขอโทษด้วยนะคะ
ออกไป
ว่าไงนะ บ้าไปแล้วหรือไง
ให้ชวนพี่ฮเยนามากินข้าวด้วยกัน แล้วมันบ้าตรงไหน
พ่อรู้มั้ยว่าคังเยซอ ใจร้ายกับพี่ฮเยนาแค่ไหน
พ่อบอกให้อยู่กันดีๆ ไง
รู้มั้ยว่าอยู่กันดีๆ มันดีแค่ไหน
คราวหน้าให้ถามฮเยนาด้วย ว่าจะมานั่งกินข้าวด้วยกันมั้ย
เพราะว่าคุณแบ่งแยกแบบนี้ไง
เยซอถึงได้คิดว่าจะทำยังไงก็ได้
เธอไม่ใช่คนในครอบครัวค่ะ
ถ้าให้มากินข้าวด้วยกัน อีกหน่อยก็คงขออยู่ข้างๆ ห้องลูกเรา
คุณนี่คิดเยอะจริงๆ
เด็กที่สดใสอย่างนั้น ไม่ทำอะไรแบบนั้นหรอก
คุณรู้จักเธอดีแค่ไหนกัน ถึงได้พูดออกมาแบบนี้
อยู่ดีๆ ก็เป็นอะไรของคุณเนี่ย
ขอโทษค่ะ กินเข้าลูก
คุณนี่เรื่องมากจริงๆ ให้ตาย
แกพยายามอย่างมากที่จะใช้ชีวิตคนเดียว
ช่วยเอ็นดูแกหน่อยไม่ได้เหรอ
เด็กนั่นเป็นคนคว่ำรูปครอบครัวเหรอ
คิมอึนฮเยใช่มั้ย ติดต่อมาตอนนี้ต้องการอะไรกันแน่
ไม่ต้องโทรมาอีกนะ
ใช่แล้ววันนั้นเอง
วันที่เยซอได้แต่งตั้งเป็นประธานนักเรียน
คิมอึนฮเยอยากให้พ่อเยซอ ดูแลฮเยนาก่อนที่ตัวเองจะตาย
เดี๋ยวก่อนนะ
คิมอึนฮเยตายก่อนที่ฮเยนา จะถอนตัวออกจากการลงสมัครนี่
แล้วโทรศัพท์สายนั้น
คือฮเยนางั้นเหรอ
เธอเต็มไปด้วยความแค้น
เธอมีแต่ความแค้น
เธอเป็นใคร ต้องการอะไรกันแน่
รู้อยู่แล้วว่าเขาคือพ่อของแก ต้องการอะไรกันแน่ถึงได้ย้ายเข้ามาที่นี่
ไม่รู้เหรอคะถึงได้ถามออกมาแบบนี้
หนูจะมาทำลายทุกอย่าง
หนูจะทวงทุกอย่างที่เป็นของหนูคืนมา จากคุณและก็เยซอ
นังปีศาจ
ออกไป ออกไปเดี๋ยวนี้
ออกไป!
คุณผู้หญิงคะ
ช่วงนี้อากาศเริ่มหนาวแล้ว เอาผ้าห่มหนาๆ ไปเปลี่ยนให้ฮเยนาด้วยนะคะ
ถ้าเป็นเพื่อนห้องเดียวกันตั้งแต่ม. ปลาย คุณก็รู้อยู่แล้วสินะคะ
ว่าเธอคือกวักมีฮยัง
อดทนเก็บไว้ได้ยังไงคะเนี่ย
- แม่อูจูเก่งจังเลยนะคะ - แม่ซูฮันคะ
หยุดพูดเรื่องนี้เถอะค่ะ
แต่ว่าคุณต้องรู้สึกแย่มากๆ แน่เลย
ขนาดฉันยังรู้สึกไม่ดีเลย ตอนที่รู้ว่าคุณจะเลิกเขียนนิยายนั้นแล้ว
จริงๆ แล้วฉันไม่ได้จะต่อต้านอะไรขนาดนั้นนะคะ
แต่ว่ากวักมีฮยังเขามารบเร้าให้ฉันทำ
ฉันก็เลยไม่มีทางเลือก เลยต้องเป็นคนออกหน้าน่ะค่ะ
ฉันไม่ได้คิดให้ดีเองล่ะค่ะ
ฉันควรคิดในมุมของ
หมอพัคและยองแจด้วย
แต่ว่าไปเจอหมอพัคได้ยังไงเหรอคะ
โค้ชคิมจูยองเป็นคนช่วยน่ะค่ะ
เธออุตส่าห์เดินทางไปพบ หมอพัคเป็นเพื่อนเลยนะคะ
แต่ผลออกมาเป็นแบบนี้
ฉันไม่มีหน้าไปพบโค้ชคิมแล้วล่ะค่ะ
โค้ชคิมจูยองเหรอคะ
จะพบแต่ละครั้งนี่ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะคะ
ขนาดเราขอร้องก็แล้วนะคะ
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องเจอหน้าเลย แค่โทรหายังยากเลยค่ะ
ขนาดพวกวีไอพียังต้องคุกเข่าขอร้อง ที่จะขอเจอเธอเลย
จริงเหรอคะ
เธอจบจากมหาลัยโซล
อาจเป็นเพราะเธอเป็นโค้ช
ก็เลยมีศักดิ์ศรีขนาดนั้น
พูดตรงๆ เลยนะ จนกว่าลูกๆ จะเข้ามหาลัยได้
พวกเขาก็จะยกย่องเธอเหมือนพวกราชวงศ์เลย
แต่หลังจากติดมหาลัยแล้ว เธอก็ไม่มีค่าอะไรแล้ว
เดี๋ยวนะคะ
โค้ชคิมจบจากมหาลัยโซลเหรอคะ
ไม่ทราบเหรอคะ
เพราะว่าเธออยู่ระดับนั้นไงคะ ถึงได้คุยกับพวกเราได้
แต่ว่า...
ทำไมเหรอคะ
ไม่มีอะไรค่ะ
ดูเหมือนจะมีอะไรนะคะ
เธอไม่กลัวอะไรเลย
จะทำยังไงกับ เด็กเหลือขอคนนั้นดีนะ
ไล่ออกจากบ้านก็ไม่ได้
บอกพ่อเยซอก็ไม่ได้
แต่ว่าถ้าเยซอรู้เรื่องนี่ล่ะ
ไม่ได้ ไม่ได้เด็ดขาด
คุณผู้หญิงคะ
ฉันทำความสะอาดไปเมื่อกี้นี้เองนะคะ
อะไรนะคะ
ฉันว่ามันสะอาดดีแล้ว ยังไม่ถูกใจเหรอคะ
ไม่ค่ะ เรียบร้อยดีแล้ว
ตั้งสติ ฮันซอจิน
ต้องตั้งสติให้ดี
จนกว่าเยซอจะติดมหาลัย
ฉันจะ
ไม่ให้ใครรู้เรื่องนี้เด็ดขาด
ไม่ทราบว่าเป็นอะไรกับยอนดูเหรอคะ
ฉันเคยเป็นติวเตอร์ให้ ก่อนที่จะเกิดอุบัติเหตุน่ะค่ะ
ถ้าก่อนเกิดอุบัติเหตุ มันก็ไม่ใช่ช่วงปิดเทอมสักหน่อย
ที่รัก
ตาเถร ตกใจหมดเลย
มาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ
เมื่อกี้เลย
คิดอะไรใจลอยขนาดนั้น
ถ้าเกิดว่า...
คุณเรียนอยู่ที่ม. โซล คุณจะยอมลงไปสอนพิเศษที่แดจอนมั้ย
ไม่ใช่ช่วงปิดเทอมด้วย
ทำไมอยู่ดีๆ ถึงได้ถามเรื่องนี้ขึ้นมาล่ะ
ทำไมเด็กมหาลัยโซลต้องทำแบบนั้นด้วย
แค่ที่โซลก็มีคนอยากให้ไปติว นับไม่ถ้วนแล้ว
นั่นสิ
แต่ว่าโค้ชคิมอะ
เขาบอกว่าเขาไปสอนพิเศษให้ยอนดูด้วย
แต่เธอเรียนที่มหาลัยโซลนะ
ซิมเปิลอีสเดอะเบสต์
อย่าเอาอะไรมาคิดเยอะๆ ให้ปวดหัว คิดง่ายๆ ก็พอ
ทำไมต้องไปถึงแดจอนด้วย
มันไม่น่าจะเป็นไปได้นะ
[อีซูอิม]
ไม่ทราบว่าเป็นอะไรกับยอนดูเหรอคะ
ฉันเคยเป็นติวเตอร์ให้ ก่อนที่จะเกิดอุบัติเหตุน่ะค่ะ
หรือว่า...
เธอโกหกงั้นเหรอ
ฉันมีเรื่องนิยายของยองแจจะปรึกษาหน่อยค่ะ
ถ้าคุณไม่ยุ่ง เรามาเจอกันหน่อยได้มั้ยคะ
จากที่ฉันคิดๆ ดูแล้ว
การที่จะเลิกเขียนนิยายตอนนี้ มันไม่ถูกเท่าไหร่
ยิ่งคิดถึงเรื่องยอนดูแล้ว ฉันยิ่งล้มเลิกไม่ได้
คุณพ่อยองแจไม่เห็นด้วยแบบนั้น
จะไม่เป็นไรเหรอคะ
ตอนยอนดูก็เหมือนกัน
พ่อแม่ของยอนดูไม่อยากให้ฉันเข้าใกล้แก
โค้ชอาจทราบอยู่แล้ว
ยอนดูกับพ่อแม่มีความสัมพันธ์ที่ไม่ค่อยดีนัก
ทำไมกันนะ
ทำไมแกถึงตัดสินใจกินยาเกินขนาด แล้วทำแบบนั้นกัน
ยอนดูถูกรถชนต่างหาก
ถ้าตอนนั้นฉันกล้าเผชิญหน้า กับพ่อแม่ของยอนดูมากกว่านี้
ยอนดูก็คงยังมีชีวิตอยู่
พอคิดแบบนั้นแล้ว
ฉันเลิกเขียนกลางคันแบบนี้ไม่ได้หรอกค่ะ
กรณีของยอนดูกับยองแจไม่เหมือนกันนะคะ
ไม่เหมือนกันงั้นเหรอคะ
ถ้าเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นกับยองแจล่ะคะ
ยองแจเป็นเด็กจิตใจเข้มแข็ง
เขาไม่มีทางตัดสินใจทำอะไร แบบยอนดูแน่นอน
เขาไม่ใช่เด็กอ่อนแอ
ถ้าคุณยังยืนยันว่าจะเขียนต่อฉันก็จะช่วยค่ะ
แต่ว่าคุณต้องคิดให้ดีๆ นะคะ ถ้าคุณจะทำเพื่อยองแจจริงๆ
ถ้าคุณพูดขนาดนั้น
ฉันคงต้องคิดดูอีกทีแล้วล่ะค่ะ
ขอบคุณนะคะ
ยินดีค่ะ
ขอตัวก่อนนะคะ
- จะไปจริงๆ เหรอ - ฉันบอกแล้วไง
คิมจูยอง ผู้หญิงคนนั้นไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่ายอนดูตายยังไง
แต่ยังกล้าใช้ยอนดูเพื่อเข้าหาฉันอีก
ฉันปล่อยไปเฉยๆ ไม่ได้
ที่รัก คุณบอกเองไม่ใช่เหรอ
ว่าจะไม่เขียนนิยายนั่นแล้ว
ที่ผู้หญิงคนนั้นโกหกมันทำให้รู้สึกแย่
ทำไมคุณไม่ลองคิดดูว่า เธอแค่ไม่อยากให้คุณเขียนเรื่องของยองแจ
เราคิดง่ายๆ แบบนั้นไม่ได้เหรอ
เธอกล้าดียังไง...
กล้าดียังไงถึงได้เอาเรื่องยอนดูมาโกหกแบบนั้น
ยิ่งกว่านั้นเธอยังบอกอีกว่ารู้จักกับยอนดู
แสดงว่าเธอสืบประวัติฉันมาหมดเลย
ทั้งหมดทำเพื่อหยุดไม่ให้ฉันเขียนนิยายงั้นเหรอ
คุณคิดว่ามันแค่นั้นเหรอ
ฉันรู้อยู่แล้วว่าคนที่อยู่ที่แคสเซิล
ไม่ต้องการให้ฉันเขียนนิยาย จากแม่เยซอ
แต่ความจริงที่ว่าเธอถึงขั้นโกหก
มันต้องมีเหตุผลอะไรสักอย่าง
ที่ทำให้เธอไม่ต้องการให้ฉันเขียนนิยายต่อ
ที่รัก
ผมไม่ชอบเลย
ที่คุณเอาตัวเองเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงคนนั้น
ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกค่ะ
ภรรยาของคุณน่ะ เทควันโดสายดำดั้งสีเชียวนะ
ไม่เข้าใจที่ผมพูดหรือไง
ผมบอกแล้วนะว่าจะไม่ให้เรื่องแบบนั้น เกิดขึ้นเป็นครั้งที่สองเด็ดขาด
คุณทำลายลูกชาย
และฆ่าภรรยาของผม
ฉันหมกหมุ่นเกินไปจริงๆ
ผู้หญิงคนนั้นอยู่ตรงกลางของแผนการทุกอย่าง
กินข้าวครบทุกมื้อมั้ย
ต้องกินให้อิ่มนะ
ฉันไม่ได้มาเพื่อบอกว่าจะเขียนนิยายต่อนะคะ
อย่างที่ฉันบอกไป
ผู้หญิงคนนั้นดูอันตรายมากเลยนะคะ
เธอยังคงเป็นโค้ชให้เด็กๆ
ฉันปล่อยไว้เฉยๆ ไม่ได้ ถึงได้มาที่นี่อีกครั้งนึงค่ะ
ขนาดผมถือปืนไปจ่อหน้าเธอ
เธอเป็นผู้หญิงที่น่ากลัวจริงๆ
ผู้หญิงคนนั้น
ทำอะไรกับยองแจกันแน่คะ
ผู้ชายคนนั้น
เขาคือคนที่ผมเล่าให้ฟังครั้งก่อน
ว่าเขาคืออีกคนที่ต้องเสียลูกไป
ลูกชายของเขาติดคณะแพทย์ ม. โซลแล้ว
แต่สุดท้ายเขาก็ตัดสินใจฆ่าตัวตายตอนอยู่ปีหนึ่ง
ทำไมเหรอคะ
ผมก็เพิ่งรู้เมื่อเร็วๆ นี้เหมือนกัน
ว่าตอนที่ลูกของเขาเตรียมตัว สอบเข้าคณะแพทย์ ม.โซล
เขาก็จ้างคิมจูยองมาเป็นโค้ชครับ
คิมจูยองเหรอคะ
ถ้าผู้หญิงคนนั้นกล้าเอาเรื่องแบบนั้นมาโกหก
คุณคิดว่าทำไมเธอ ถึงไม่อยากให้คุณเขียนนิยายล่ะ
ผมหวังว่าที่ผมพูดไปแบบนั้น จะทำให้คุณเจอคำตอบที่กำลังหาอยู่นะครับ
ลูกชายของเพื่อนคุณตัดสินใจทำแบบนั้น เพราะโค้ชคิมเหมือนกันเหรอคะ
เราอาจไม่แน่ใจในเรื่องนั้น
แต่ไม่ใช่ว่าไม่มีคนรู้นี่ครับ
ตอนที่พ่อแม่กำลังมีความสุขที่สุด
ให้ค่อยๆ พรากความรู้สึกนั้นออกไป
ผู้หญิงที่พูดว่านั่นล่ะคือการแก้แค้นที่แท้จริง
คุณคิดว่ามีอะไรที่เธอทำไม่ได้บ้าง
หนูจะกินข้าวที่บ้านตัวเองอย่างสงบสุขไม่ได้เหรอ
หนูไม่เอา
ต้องให้บอกกี่ครั้ง ว่าหนูไม่อยากกินข้าวกับคิมฮเยนา
แต่พ่อลูกบอกว่าให้กินข้าวด้วยกัน
นี่แม่คือแม่หนูจริงๆ หรือเปล่า
ทำไมถึงไม่เข้าใจความรู้สึกหนูตอนนี้
หนูถามว่าแม่ใช่แม่ของหนู ที่เข้าใจแม้ว่าหนูไม่ต้องอธิบายใช่มั้ย
ทำไมแม่จะไม่รู้ว่าลูกรู้สึกยังไง
ไม่ แม่ไม่รู้เลยสักนิด
ถ้าแม่รู้ว่าหนูรู้สึกยังไง แม่จะไม่มีวันทำแบบนี้
แม่ให้ฮเยนาเข้ามาอยู่บ้านเรา เพราะลูกบอกว่าไม่เป็นไร
หนูเห็นด้วยเพราะโค้ชคิมบอกมาต่างหาก
ถ้าโค้ชไม่บอกล่ะก็ ไม่มีวันที่หนูจะเห็นด้วยเด็ดขาด
หนูต้องอดทนขนาดนี้ แม่ยังทำแบบนี้ได้ยังไง
แม่รู้มั้ยว่าคิมฮเยนาทำให้หนูรู้สึกยังไง
[อีซูอิม]
บอกว่ามีเรื่องด่วน มีเรื่องอะไร
ฉันจะเข้าเรื่องเลยแล้วกัน
คิมจูยอง ผู้หญิงคนนั้นอันตรายนะ
เธอเป็นผู้หญิงอันตราย
เมื่อวานเธอยังขอโทษที่ตัดสินเขาผิดอยู่เลย
ตอนนี้มาบอกว่าอันตรายงั้นเหรอ
ฉันเพิ่งกลับมาจากไปพบหมอพัคซูชางมา
ลูกชายของเพื่อนเขาก็ได้ให้คิมจูยองเป็นโค้ช เพื่อที่จะเข้าคณะแพทย์ ม. โซลเหมือนกัน
แต่ว่าเขาฆ่าตัวตายตอนอยู่ปีหนึ่ง
แล้วไง
และคนสุดท้ายที่เด็กคนนั้นคุยก่อนตาย
ก็คือคิมจูยอง
ผู้หญิงคนนั้น
จะบอกว่าโค้ชคิมบอกให้เด็กคนนั้นฆ่าตัวตายเหรอ
ฉันเคยบอกว่าฉันกับคิมจูยอง มีเรื่องราวผูกพันกันใช่มั้ย
ทั้งหมดเป็นเรื่องโกหก
เป็นแค่เรื่องที่แต่งขึ้น
ผู้หญิงคนนั้นกล้าเอาเรื่องของเด็กที่ตายแล้ว มาโกหกฉันได้ยังไง
ฉันเชื่อว่าเขาต้องมีเหตุผลอะไรบางอย่างแน่นอน
เด็กคนนั้นฆ่าตัวตาย และยองแจก็กลายเป็นแบบนั้น
เธอคิดว่าเรื่องทั้งหมด เป็นแค่เรื่องบังเอิญงั้นเหรอ
บางทีผู้หญิงคนนั้น..
หยุดพูดได้แล้ว
เธอจะกลับแล้วค่ะ ฝากส่งด้วยนะคะ
ตื่นและตั้งสติได้แล้ว
ต้องทำไปถึงไหนเนี่ย
มันเลยเที่ยงคืนมาแล้วนะ
แม่บอกแล้วว่า ต้องแก้สมการพื้นฐานให้เสร็จวันนี้ไง
มันเหลืออีกตั้งเท่านี้ ผมจะไปทำหมดได้ยังไง
เงียบแล้วทำให้เสร็จ
ลูกด้อยกว่าเยบินตรงไหน
พ่อของลูกก็เป็นหมอที่โรงพยาบาลมหาลัย
แม่ของลูกก็มีพื้นฐานครอบครัว ดีกว่าแม่ของเยซอ รวมไปถึงความฉลาด...
แม่หมายถึงเหมือนๆ กัน
ไม่มีศักดิ์ศรีเลยหรือไง
ไม่รู้สึกอะไรเลยหรือไง ที่เยบินเหยียบเราแบบนี้
เราไม่ใช่คนเดียวกันสักหน่อย
ไอ้ลูกคนนี้หนิ
จินจินยังไม่นอนอีกเหรอ นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว
- พ่อ... - ลูกพ่อ
คุณออกไปเลย
พอลูกคะแนนไม่ดีคุณก็มาว่าฉัน ว่าดูแลลูกยังไง
คุณทำให้ฉันดูแย่อยู่คนเดียว
ไอ้ลูกคนนี้นี่ ตั้งใจเรียนเข้า
- ฝันดีนะจินจิน - ไปนอนได้แล้ว
รีบๆ ทำเข้า
แม่บอกมั้ยว่าให้เลื่อนระดับให้ได้ก่อนเยบิน
บอกมั้ย
สุดยอด จริงเหรอ
จริงสิ
ไม่รู้เหรอว่ามาเรีย โอบาม่า เข้ามาเรียนที่มหาลัยฉันปีที่แล้ว
เราทำงานอาสาสมัครคนไร้บ้านด้วยกัน
ลูกสาวพ่อ...
ลูกสาวของชามินฮยอก สนิทกับลูกสาวของโอบาม่างั้นเหรอ
เป้าหมายของหนูคือการได้เป็น ข้าราชการระดับสูงในรัฐบาลอเมริกา
หนูจะปล่อยโอกาสดีๆ ไปได้ยังไง
"คนที่เราอยู่ด้วย"
"จะเป็นตัวตัดสินว่าเราจะบรรลุเป้าหมายมั้ย"
ถูกต้อง นี่สิลูกสาวพ่อ
พ่อพูดตลอดเลย
"ถ้าอยากเป็นนกอินทรี ก็ต้องบินกับนกอินทรี"
ใช่แล้ว
นี่คือทางลัดที่จะทำให้ประสบความสำเร็จ
มีแต่พวกขี้แพ้เท่านั้นล่ะ ที่โกหกทุกอย่างเลย
แต่สักวันนึงความจริงต้องเปิดเผยอยู่ดี
และทุกอย่างก็จะพังทะลาย เหมือนบางคนที่เรารู้จัก
ที่รัก ทำไมทำแบบนี้อีกแล้ว
ยังไงเด็กๆ ก็รู้เรื่องอยู่แล้ว
คิดว่าเป็นการให้ความรู้แล้วกัน
พูดถึงใครเลย
- แม่เยซอ - นี่!
ป้าเขาทำไมเหรอ
ชากีจุน
คังเยซอชอบดูถูกคนอื่น
มันก็สมควรแล้วนี่ครับ
พูดแบบนั้นถึงเพื่อนได้ไง
เขาเรียกว่ากรรมตามสนอง
ไม่รู้ว่าคังจุนซังใจดีหรือโง่กันแน่
ถ้าเป็นผมนะ ไม่มีทางอยู่กับผู้หญิงคนนั้นได้แน่
โอบาม่า
อูซูฮัน ให้ตายสิ
นี่มันกี่โมงแล้ว ทำไมยังนอนอยู่อีก
ต้องไปเรียนพิเศษแล้ว ตื่น
เมื่อคืนผมนอนตั้งตีสองนะ
ตอนนี้เจ็ดโมงกว่าแล้ว ตื่น
เพราะคังเยบินได้เลื่อนระดับแท้ๆ
ไอ้ลูกคนนี้นี่
ลูกต้องคิดว่าจะเก่งกว่าเยบินให้ได้สิ
เพราะลูกเป็นแบบนี้ไง แม่เยบินเลยเหยียดแม่
ตื่นได้แล้ว ตื่น ตื่น
ผมไม่ไปเรียนพิเศษหรอก
ไม่ไปเหรอ มานี่เลย มานี่ ฉันจะฆ่าแกวันนี้นี่ล่ะ
หยุดเลยนะ
มีเด็กคนไหนที่ต้องไปเรียนพิเศษ
ตั้งแต่เก้าโมงจนถึงสี่ทุ่มบ้าง ตอนปิดเทอม
เด็กคนไหนงั้นเหรอ ทุกคนนั่นล่ะ
ไม่รู้หรือไงว่าเยบินจ้างติวเตอร์ส่วนตัว หลังจากเรียนพิเศษอีก
ก็ลองแล้วมันไม่ได้ไง
ไม่ได้เพราะแกไม่ทำมากกว่า
ผมทำไม่ได้เพราะผมเหมือนแม่ต่างหาก
กล้าดียังไงมาโทษแม่
สมัยเรียนแม่ก็คะแนนห่วยเหมือนกันนั่นล่ะ
เห็นหรือไง แกเห็นคะแนนแม่หรือไง
จะไปเรียนพิเศษมั้ย
ปล่อย ปล่อยปล่อยผมนะ
ไม่นะ
รู้มั้ยว่ามันแพงแค่ไหน
ลูกแม่ ลูกๆ ของแม่
รู้มั้ยว่าแม่ต้องพยายามขนาดไหน กว่าจะสะสมได้ขนาดนี้
นี่! เด็กที่สอบได้แค่หกสิบคะแนน กล้าดียังไงมาทำของแพงๆ พวกนี้แตก
เรียนก็ไม่เก่งแล้วยังทำทุกอย่างแย่ไปอีก
ไม่อยากจะเห็นหน้าแกแล้ว
ออกไปเลย อย่างแกไม่ต้องเรียนหนังสือแล้ว
ไม่ต้องไปเรียนพิเศษด้วย
ให้ตายสิ
ทำไมฉันถึงคลอดเด็กแบบนั้นออกมานะ
ลูกๆ ของฉัน
ลูกของฉัน
ดูสิ
ผมตีอีเกิลได้เจ็ดครั้ง
แต่นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ได้โฮลอินวัน
เขาบอกกันว่าถ้าตีโฮลอินวันได้ จะโชคดีไปสามปีเลยนะครับ
อีกหน่อยก็จะมีแต่เรื่องดีๆ แน่นอนครับ
ที่ผมโชคดีแบบนี้เพราะหมอคังไปตีด้วยกันมากกว่า
คราวหน้าชวนเขาไปด้วยนะ
เขาชื่ออะไรนะ
ศจ. ชามินฮยอกครับ
ไปออกรอบกับศจ. ชากัน
ถ้าเป็นไปได้ก็เชิญ ส.ส. คิมฮยอกแจมาด้วยนะ
จริงๆ แล้ว
ผมเคยพูดกับเขาไปก่อนหน้านี้แล้ว
แต่คิมฮยอกแจเขาค่อนข้างจริงจัง
ผมคิดว่าเขาคงไม่ไปออกรอบกับเราแน่ๆ
จริงเหรอ
เขาคงเรื่องมากสินะ
นักการเมืองต้องไม่ขี้อายสิ
แต่ว่า
ทำไมเราไม่ไปเจอกันโดยบังเอิญล่ะครับ แบบนั้นไม่ดีกว่าเหรอครับ
อย่างเป็นธรรมชาติเหรอ ยังไงล่ะ
ผมได้ยินมาว่าเขาเคารพอาจารย์ท่านนึง มาเป็นเวลานานแล้ว
แล้วไง
ผมได้ยินมาว่าอาจารย์ท่านนั้นป่วยหนัก จะตายตอนไหนก็ได้
ไปเจอกันที่งานศพโดยบังเอิญ
และแลกเปลี่ยนเรื่องอาจารย์ที่เสียไป
มันจะช่วยสร้างความสัมพันธ์ ระหว่างผอ. กับเขานะครับ
"และแลกเปลี่ยนเรื่องอาจารย์ที่เสียไป" งั้นเหรอ
โดยที่เราให้
ศจ. ชาแนะนำให้
ผมไม่รู้มาก่อนเลยว่า หมอคังจะเป็นคนน่านับถือแบบนี้
ผมเพิ่งได้รู้ตอนนี้เลยนะเนี่ย
ช่วงนี้ผมกำลังติดทัณท์บนอยู่
มื้อเย็นไปกินริบอายกันมั้ย
ฉันเลี้ยงเอง
ริบอายเหรอครับ ดีเลย
วันนี้หัวหน้าจะเลี้ยงมื้อเย็น
ขอบคุณครับ
มีความสุขจริงๆ
ตรวจดูให้ดีนะ ว่าการผ่าตัดผ่านไปได้ด้วยดี
- ครับ - เข้าใจครับ
ผมจะกลับมาเช็กช่วงบ่ายอีกที
ไปซะตั้งแต่ผมยังพูดดีๆ เถอะครับ อย่าทำตัวเป็นพวกขี้แพ้หน่อยเลย
ขี้แพ้งั้นเหรอ
กล้าดียังไงมาเรียกคนอย่างคังจุนซัง ว่าขี้แพ้
คิดว่าผอ. ชเวอยู่ข้างนาย แล้วจะทำอะไรก็ได้งั้นเหรอ
กล้าดียังไงมาหือกับฉัน
คนแบบนั้นจะช่วยชีวิตคนอื่นได้ยังไง
มีคนไข้วิกฤติที่ศูนย์กระดูกและข้อเยอะเลย
รู้มั้ยครับว่าตอนนี้ห้องไอซียูเต็มแล้ว
รู้มั้ยครับ ว่ายิ่งดูแลผู้ป่วยวิกฤติเยอะแค่ไหน
ก็ยิ่งจะทำให้ขาดทุนมากขึ้น
ส่งผู้ป่วยขั้นวิกฤติ ไปที่ห้องไอซียูมันผิดตรงไหนเหรอครับ
ถ้าโรงพยาบาลมหาลัยยังปฏิเสธผู้ป่วยวิกฤติ
แล้วจะให้พวกเขาไปพึ่งใครล่ะครับ
ผมคิดว่าหมอคังคงสนใจแต่เรื่อง ปริมาณในการทำงาน
อะไรนะ
ปริมาณในการทำงานงั้นเหรอ
หมอคังขึ้นมาเร็ว
- เข้ามาให้หมดเลย - ครับ
ไม่เป็นไรครับ
เราก็ไม่เป็นไรครับ
- สวัสดีครับ - โอเค
สวัสดีครับ
ให้ตายสิ
ผมได้ยินมาว่าแผนกศัลยกรรมกระดูก ทำงานได้ปริมาณเยอะที่สุด
โรงพยาบาลเราอยู่ได้ เพราะแผนกศัลยกรรมกระดูกจริงๆ
ทำงานหนักเลยนะหมอคัง
ในฐานะสมาชิกของโรงพยาบาลมหาลัยจูนัม
มันก็เป็นสิ่งที่ผมควรจะทำไม่ใช่เหรอครับ
เป็นหมอที่มีคุณธรรมก็สำคัญ
แต่โรงพยาบาลก็ต้องทำการผ่าตัดให้ได้ใช่มั้ย
ต้องขอบคุณที่หมอคังทำงานหนักขนาดนี้
ทุกคนต้องขอบคุณเขานะ
ใช่แล้ว
หมอชาตีกอล์ฟมั้ย
- เขาระดับเดียวกับผมครับ - จริงเหรอ
ถ้างั้น
ไว้เราไปออกรอบกันมั้ย
- ขอโทษครับผม... - ว่าไงหมออู
เล่นกอล์ฟมั้ย
แน่นอนครับ
เป็นเกียรติมากเลยที่ได้รับเชิญด้วย
เขายังไม่หายดีพอที่จะเล่นกอล์ฟได้หรอกครับ
อาจเป็นเพราะหัวหน้าแผนกยอดเยี่ยมสินะ
หมอในแผนกศัลยกรรมกระดูก ถึงได้รู้จักยืดหยุ่น
ดูสิขนาดร่างกายยังไม่หายดี เขายังอยากไปตีกอล์ฟด้วยเลย
ผมยินดีมากเลยครับ ผอ.
คุณต้องเรียนรู้การเข้าสังคมไว้ด้วยนะ
ผมนี่ท้อแท้เลยนะเวลาเห็นพวกมือสมัครเล่น
ที่คิดไปเองว่ามันไม่ถูกต้อง
หมอคังมานี่มา
ไว้ผมจะจองรอบวันที่อากาศดีๆ ให้นะครับ
เล่นกอล์ฟจะสนุกถ้าไปกับคนที่เข้าใจ
เล่นเสร็จแล้วไปหาอะไรกิน
หรือดื่มกันมั้ยครับ
ไปข้างหลังเลย
บล็อกก็ไม่ได้เลย
เธอชอบอูจูใช่มั้ย
แต่ฉันไม่คิดว่าอูจูจะชอบเธอนะ
แล้วไง
ฉันแค่สงสารเธอน่ะ
ฉันไม่รู้เพราะไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อน
แต่ได้ยินมาว่ารักข้างเดียวมันเหนื่อยนะ
แม่ของฉันรักข้างเดียวมาตลอดชีวิต
คนที่ฉันเรียกว่าพ่อ ไม่เคยมีแม่ฉันอยู่ในความทรงจำเขาเลยด้วยซ้ำ
โง่ใช่มั้ยล่ะ
พูดเรื่องนั้นทำไม
ใครอยากฟังเหรอ
ฮเยนา
มาคุยกันหน่อยได้มั้ย
ขึ้นมาสิ
มีที่ที่จะพาไปหน่อยน่ะ
จะไปไหนเหรอคะ
หนูจะระวังให้มากขึ้น
- จะไม่ทำให้เยซอโกรธ... - หุบปาก
ลงไป
เธอบอกว่าแม่เธอรักข้างเดียวมาทั้งชีวิตงั้นเหรอ
ถ้ารู้แบบนั้นแล้ว ทำไมยังเข้ามาอยู่ที่บ้านเราอีกล่ะ
รู้แล้วเหรอคะ
ว่าหนูเป็นลูกใคร
รู้แล้วไง
ต้องการอะไรกันแน่ ถึงได้เข้ามาอยู่บ้านฉัน
ไม่รู้เหรอคะ ถึงได้ถามออกมา
คุณคิดว่าหนูย้ายเข้ามา เพราะอยากเซอร์ไพรส์งั้นเหรอคะ
กลัวใช่มั้ย
กลัวว่าจะถูกทิ้งเหมือนแม่ที่ถูกทิ้งใช่มั้ยล่ะ
กลัวใช่มั้ยล่ะ
เพราะงั้นถึงได้ไม่กล้าบอก ว่าตัวเองเป็นลูกใช่มั้ย
ป้าคะ
คุณน่าจะเข้าใจผิดแล้ว
หนูอยู่มาทั้งชีวิตโดยไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพ่อคือใคร
ทำไมหนูต้องกลัวถูกทิ้งด้วย
เธอตั้งใจฟังไว้ให้ดีนะ
ความสัมพันธ์ของเขากับแม่เธอ จบลงไปตั้งแต่ 18 ปีที่แล้วแล้ว
แล้วไงคะ
หนูมาที่นี่เพื่อให้เอาคืนที่ถูกกระทำมาตลอด
หนูก็ได้จากป้ามาเยอะเหมือนกัน
ถ้าเขารู้ว่าเธอคือลูกของเขา
คิดว่าเขาจะแสดงออกยังไง
เขาคิดว่าจุดด่างพร้อยในชีวิตเขามีอย่างเดียว
ก็คือไม่จบหมอประจำบ้านที่ม. โซล
และก็มาเป็นหมอที่โรงพยาบาลมหาลัยจูนัม
ลูกนอกสมรสงั้นเหรอ
เขาไม่มีทางยอมรับได้แน่นอน
เขาคือคนที่ทนงในศักดิ์ศรีเหมือนเธอ
ไม่มีทางปล่อยให้ชีวิตด่างพร้อยได้อีกหรอก
จริงเหรอคะ
อยากลองดูเลยนะคะแบบนี้
สงสัยได้ลองดูสักทีว่าที่ป้าพูดมามันจริงมั้ย
ไปค่ะ ไปลองดูกัน
ต้องการอะไรกันแน่
เอาชื่อหนูเข้าทะเบียนบ้านให้หน่อยค่ะ
หนูอยากใช้ชีวิตเป็นคังฮเยนา
รอจนกว่าเยซอจะติดแพทย์ม. โซลก่อน
หนูมีเงื่อนไขค่ะ
เงื่อนไขอะไร
จากนี้ไปหนูอยากกินข้าวด้วยค่ะ
และก็เดินไปไหนมาไหนในบ้านได้ตามใจ
จนกว่าเยซอจะสอบติด
จะให้ใครรู้เรื่องนี้ไม่ได้เด็ดขาด
เรื่องที่เยซอต้องสอบติดแพทย์ม. โซล มันสำคัญขนาดนั้นเลยเหรอคะ
ตอบฉันมา
เข้าใจแล้วค่ะ
ได้อยู่แล้ว
ขอถามอะไรอย่างสิ
เธอมาขอเป็นติวเตอร์ที่อยู่บ้านเดียวกับฉันใช่มั้ย
ใครเป็นคนสั่งเธอมา
ฉันไม่ได้คิดถึงขนาดจะได้มาอยู่บ้านเดียวกัน
เยซอเป็นคนบอกไว้เองว่า
อย่าแม้แต่คิดว่าจะได้อยู่บ้านเดียวกัน
นั่นทำให้หนูตัดสินใจว่า จะเข้ามาอยู่ในบ้านค่ะ
ไม่ได้เจอโค้ชคิมจูยองเหรอ
ใครนะคะ
อูซูฮัน
ไม่ได้ยินที่แม่เรียกหรือไง
อะไรเนี่ย
ไปไหนของเขานะ
ถึงพ่อกับแม่
ขอโทษที่ผมเกิดมานะครับ
ผมก็อยากได้ร้อยคะแนนเหมือนกัน
อยากเรียนเก่งๆ ให้พ่อแม่ภูมิใจเหมือนกัน
ขอโทษที่ผมโง่นะครับ
ถ้ามันทำให้พ่อกับแม่มีความสุข
ผมยอมตายก็ได้ครับ
ตายเหรอ
ขอบคุณที่เลี้ยงผมมานะครับ
ลาก่อนครับ จากซูฮัน
เยบิน
เยบินจ๊ะ
เจอซูฮันบ้างมั้ย
ใช่ๆ วันนี้เขาไม่ได้ไปเรียนพิเศษ
ไม่เจอเลยเหรอ
อูจูจ๊ะ
เจอซูฮันบ้างมั้ย
ห้องสมุดเหรอ
ซูฮัน
เดี๋ยวนะ
[พ่อซูฮัน]
ให้ตายสิ
ทำไมไม่ยอมรับสายนะ
ซูฮัน
อูซูฮัน
ซูฮัน
หนาวแบบนี้ไปอยู่ที่ไหนกันนะ
อูซูฮัน
ให้ตายสิ
พอคิดถึงช่วงอายุที่ผมโดนแกล้ง
ผมเลยคิดว่าที่คุณคิดน่ะถูกแล้ว
ตอนที่คุณถูกผู้หญิงที่แคสเซิลแกล้ง
ผมน่าจะปลอบคุณให้มากกว่านี้
ตอนนี้ผมกำลังสำนึกผิดอยู่
ผมก็ไตร่ตรองตลอดล่ะ คุณเพิ่งรู้เหรอ
จะถึงบ้านแล้ว
โอเค แค่นี้นะ
ซูฮัน
คุณแม่ซูฮันเหรอครับ
ไม่เป็นไรใช่มั้ยครับ
หมอฮวัง
ซูฮันหายไปแล้วค่ะ
หมายความว่ายังไงครับ ซูฮันหายไปงั้นเหรอ
ค่ะ
ลุกขึ้นก่อนเถอะครับ
ลุกขึ้นแล้วไปหาด้วยกัน
ฉันหาทั่วแคสเซิลแล้วไม่เจอเลยค่ะ
ถ้าออกไปข้างนอกแล้วจะทำยังไงดี
ถ้าจะออกไปข้างนอกต้องขึ้นรถเมล์ออกไป เราไปดูตรงประตูทางเข้ากันก่อนดีกว่า
เป็นความผิดของฉันเอง
คะแนนมันสำคัญตรงไหน
จานสำคัญอะไร
ทำไมฉันต้องเอาแกไปเปรียบเทียบกับเยบินด้วย
มีทิชชู่มั้ยคะ
ทิชชู่เหรอครับ...
อยู่ตรงนี้ค่ะ
ดึกแบบนี้ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับแกจะทำยังไงล่ะคะ
เขาไม่รู้จักที่อื่นเลยนอกจากโรงเรียนกับบ้าน
ถ้าเกิดอุบัติเหตุขึ้นมาจะทำยังไงดีคะ
อย่าเพิ่งกังวลไปเลยครับ
ตอนประถม อูจูก็เคยหนีออกจากบ้านเหมือนกันครับ
พวกเด็กๆ ต่อให้กล้าหาญ ที่จะออกจากบ้านแค่ไหน
แต่พวกแกไปไม่ได้ไกลหรอกครับ สุดท้ายก็จะกลับบ้านเอง
อูจูเคยหนีออกจากบ้านด้วยเหรอคะ
ครับ เด็กๆ คิดว่าพวกแกโตแล้วเลยทำ
รู้มั้ยครับว่าทำไมพระเจ้าประทานลูกให้เรา
เพื่อจะทดสอบเราว่า เราไม่สามารถควบคุมทุกอย่างได้
ซูฮันต้องรู้สึกผิดเหมือนกันล่ะครับ
[ประตูหน้าสกาย แคสเซิล]
หมอฮวังคะ นั่นซูฮัน
- ซูฮันเหรอครับ - ค่ะ
ซูฮัน
อูซูฮัน
ซูฮัน
อูซูฮัน
- อูซูฮัน - ซูฮัน
ไม่เป็นไรใช่มั้ย
เกือบเกิดเรื่องใหญ่แล้ว
ซูฮันไม่เป็นไรใช่มั้ย
ผมกอดเขาไว้ตอนล้ม เลยไม่เป็นไรน่ะ
ก็แค่ตกใจนิดหน่อย
เด็กๆ ทำเรื่องพวกนี้เหมือนพวกแกโตแล้ว
โชคดีจริงๆ
คุณสามีเยี่ยมจริงๆ
ผมไม่รู้ว่าแกจะโดนแม่แกดุอีกมั้ย
แล้วลูกคิดจะตายจริงๆ เหรอ
ผมก็อยากเรียนเก่งเหมือนกัน
จะได้ทำให้พ่อแม่ภูมิใจ
แต่ผมทำไม่ได้มันรู้สึกแย่มากเลย
แถมแม่ยังเอาแต่โมโหอีก
แต่ว่าลูกวิ่งหนีแม่ทำไม
รู้มั้ยว่าแม่ตกใจแค่ไหน
ตอนนั้นแม่เหมือนแรดเลย
ผมรู้สึกว่าถ้าแม่จับได้ผมต้องตายแน่ๆ
แม่จะทำแบบนั้นกับแก้วตาดวงใจได้ยังไง
ผมอยากทำให้ดีจริงๆ นะ
แต่ว่าไปเรียนพิเศษตั้งแต่เช้า มันเหนื่อยมากจริงๆ
แม่ผิดเอง ขอโทษนะ
แม่ไม่รู้เลยว่าซูฮันเหนื่อยขนาดนี้
แม่คงจะเสียสติไป
ตอนที่ได้ยินว่าเยบินสอบผ่านแล้ว
แม่นะ
จะไม่เอาซูฮันไปเทียบกับยูบินอีกแล้ว
เรียนพิเศษก็เหมือนกัน
แม่จะให้ซูฮันเรียนเท่าที่ลูกไหว
ขอโทษที่เกิดมานะครับ
ไม่พูดแบบนี้ ลูกสำคัญสำหรับแม่นะ
แม่นะ
อยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีลูก
รู้มั้ย
ครับ
มานี่มาลูกมา
ลูกแม่
เรียนดีแล้วยังไง
ห้องไม่เรียบร้อยไม่เปลี่ยนเลย
ลูกสาวแม่
อะไรเนี่ย
ตายแล้ว
นี่อะไรเนี่ย
เซรี พ่อกลับมาแล้ว
อะไรน่ะ
นี่มัน
อยู่ในตู้เสื้อผ้าของเซรีค่ะ
วิกนี่
ลูกรู้จักวิธีหาความสนุกเหมือนกันเหรอเนี่ย
พวกเด็กที่เรียนเก่ง มักจะเล่นเต็มที่ด้วย
เหมือนคุณไง
แต่ว่า เซรีไปไหน
อยู่อีแทวอนค่ะ ไปเจอเพื่อนๆ
โยนทิ้งทำไม
ผมพนันเลยว่าพวกเพื่อนๆ จะต้องอยากเจอตอนเธอกลับมา
เธอช่างเข้าสังคมเหมือนผม
พี่คะ ฉันลืมสนิทเลยว่าจะโทรกลับไป
เซรีมาถึงอย่างปลอดภัยค่ะ
เซรียัยนั่นกลับไปที่เกาหลีใช่มั้ย
พี่คะ
พี่สาวเธอเหรอ ขอฉันคุยด้วยหน่อย
เธอโกหกทั้งหมดเลย รู้มั้ย
โกหก ทุกอย่างเป็นเรื่องโกหก
ตั้งแต่เรื่องติดฮาร์วาร์ดไปจนทุกอย่างเลย เธอหลอกเรา
ฉันเพิ่งรู้เรื่องเมื่อกี้นี้
เราจะทำยังไงกับยัยนั่นดี
เราจะทำยังไงดี
บอกว่าขอคุยหน่อยไง
โอเคค่ะพี่
วางสายทำไม
ผมอยากขอบคุณเธอสักหน่อย
เธอกำลังออกไปทำงานเลยโทรมา
เพื่อถามว่าเซรีถึงปลอดภัยมั้ย
เหรอ
ไว้ค่อยติดต่อไปแล้วกัน
พี่เขาอุตส่าห์ดูแลเซรีให้
พี่คะตกลงมันเรื่องอะไรกันแน่
วันเปิดเทอมเราก็ไปส่งเซรีที่มหาลัยกัน
เรายังช่วยกันเอากระเป๋าไปที่หอเลย
โกหกอะไรกัน
เมื่อกี้นี้ สถานีตำรวจแคมบริดจ์โทรมา
บอกว่าเซรีอ้างว่าตัวเองเป็นนักศึกษาที่ฮาร์วาร์ด
ตอนนี้ที่ฮาร์วาร์ดยื่นฟ้องเซรีแล้ว
เธอแอบเข้าไปนั่งเรียน
และก็ไปที่โรงอาหารบ่อยๆ
แถมยังไปอยู่หอพัก ทำตัวเป็นนักศึกษาที่นั่นอีก
ให้ตายสิ เธอบ้าไปแล้ว
บ้าไปแล้วแน่ๆ
เธอกลัวว่าจะถูกจับได้ เลยหนีกลับเกาหลีไปแล้ว
นี่
ที่มหาลัยเขาฟ้องเรียกค่าเสียหาย เป็นเงิน 62,000 ดอลลาร์
เราจะทำยังไงกับยัยเด็กนั่นดี
ซึงฮเยเราจะทำยังไงกับเซรีดี
[พี่สาว]
ซึงฮเย
ซึงฮเย ซึงฮเย!
ขอโทษด้วยนะคะคุณแม่
ช่วงนี้ฉันยุ่งมากๆ เลย
ต่อให้ยุ่งแค่ไหนก็เถอะ
เธอลืมเรื่องที่หลายสาวประธานอี จะแสดงดนตรีเดี่ยวได้ยังไง
แถมงานยังจัดที่แคสเซิลอีก
นั่นก็เรื่องนึง
นี่ช่วยมาเจอคุณจองที่งานหน่อยสิ
ขอเวลาสักครึ่งชั่วโมง
เราอยู่ที่ร้านอาหาร
โอเค ฉันรออยู่นะ
กำลังลงมา
ขอบคุณมากเลยนะคะ
หลานสาวประธานอีจัดงานเล่นดนตรีเดี่ยวแล้ว
เห็นว่าจะมีคอนเสิร์ตเร็วๆ นี้
ฉันอิจฉาจริงๆ เลยค่ะ
เธอก็ลองสักครั้งสิ
ฉันก็อยากเหมือนกันค่ะ
เลี้ยงลูกให้เป็นนักดนตรี ที่ประสบความสำเร็จยากจะตาย
ใช่เลยค่ะ
- คุณย่า - ว่าไง
หลานสาวคนเล็กของมาดามสินะคะ
ดูท่าทางฉลาดน่าดู
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีจ้ะ
สวัสดีค่ะ
ครูสอนพิเศษหนูเองค่ะ
ตอนนี้หนูได้ร้อยเต็มตลอดเลย
ครูสอนพิเศษเหรอ
ค่ะ อยู่โรงเรียนเดียวกับพี่เยซอ
ตอนนี้อยู่บ้านเราด้วย
อยู่ด้วยกันเหรอ
ต้องขอบคุณคุณแม่ของเยซอที่เมตตาให้หนูพักด้วย
ตายแล้ว เด็กม. ปลายงั้นเหรอ
- เยบิน - คะ
พาเยบินขึ้นไปข้างบนได้แล้ว
ค่ะ
ไว้เจอกันอีกนะคะ คุณย่า
โอเค ขึ้นไปเถอะ
ไปกัน
ยินดีที่ได้พบนะคะ
ขอบคุณที่สละเวลามานะคะ
ฉันลอร่า จองค่ะ
เหมือนเราเคยเจอกันมาก่อน ใช่มั้ยคะ
ฉันเหรอคะ
ตอนนั้นเจอกันที่โรงแรมโซลไงคะ
หน้าลิฟต์
ตอนแรกฉันไม่มั่นใจเพราะไม่ได้เจอกันนาน
คุณคือเจนนิเฟอร์ใช่มั้ยคะ
ที่เคยอยู่ที่แฟร์แฟกซ์ เวอร์จิเนีย
ฉันลอร่าค่ะ ลอร่า จอง
อ๋อ จำได้แล้วค่ะ
ลูกสะใภ้มาดามยุนนี่เอง
โลกกลมจังเลยนะคะ
ใช่แล้ว
ตอนนั้นคนที่อยู่กับคุณ...
ไปรู้จักกันได้ยังไงเหรอคะ
ทำไมเหรอคะ
เธอเหมือนเจนนิเฟอร์มากเลยค่ะ
ตอนนั้นโค้ชคิมจูยอง ก็บอกแล้วว่าไม่ใช่ ไม่ใช่เหรอคะ
โค้ชคิมจูยองเหรอ
โค้ชของเยซอเหรอ
ตายแล้ว ผู้หญิงคนนั้นเป็นโค้ชให้เยซอเหรอคะ
เจนนิเฟอร์คิม ดังมากเลยนะคะที่แฟร์แฟกซ์
ผู้หญิงคนนั้นมีลูกสาวด้วยใช่มั้ยคะ
ชื่อว่าเค
ฉันไม่รู้เรื่องส่วนตัวของโค้ชคิมหรอกค่ะ
ไม่จำเป็นต้องรู้ด้วย
เดี๋ยวนะคะ เดี๋ยวฉันจะเอาให้ดู
เจอแล้ว
ดูค่ะ ผู้หญิงคนนี้
เธอจริงๆ นะคะ
[ผู้ต้องสงสัยถูกจับ ในข้อหาฆาตกรรมสามีตัวเองให้เหมือนอุบัติเหตุ]
[Sky Castle]
ถึงแม้จะเป็นเรื่องส่วนตัวของโค้ช
แต่ฉันคิดว่าคุณควรอธิบายหน่อยนะคะ
ถ้าสามีเธอรู้เรื่องต้องมีคนตายแน่นอน
อายุเท่าไหร่แล้ว ทำไมยังทำตัวเละเทะแบบนี้อีก
แม่เป็นอะไร
มีคนมาน่ะ
ยองแจ
คิดถึงความสุขตอนที่รู้ว่าสอบติดสิ
แล้วก็ปฏิเสธและไม่ต้องสนใจทุกอย่าง ทำตามที่ต้องการ
ต่อให้เป็นแม่ก็ตาม
ผมมีเรื่องจะบอกครับ
หล่อนให้เบอร์ติดต่อกาอึลกับเธอเหรอ
เธอต้องเจออะไรบางอย่าง ที่ทำให้ยองแจเป็นแบบนั้นก็ได้
และนั่นเป็นจุดตัดสินใจ
เคยคิดมั้ย ว่าเขาจะสร้างสถานการณ์อะไรให้เยซอ
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย